Brecht, Persoonlijk, Via social media gedeeld, Yvonn

Vijftien

Het was maandagmorgen, even over negen en opeens stond mijn wereld stil.
Om daarna anders te gaan draaien dan ‘ie ooit gedaan had.
Met een ander noorden in een totaal ander universum.
Omdat jij er was.

Het was maandagmorgen, even over negen en opeens zag ik het leven anders.
Om daarna nooit meer hetzelfde te zien.
Alles uit een andere hoek.
Omdat jij er was.

Het was maandagmorgen, even over negen en opeens bewandelde ik -onzeker- een grotemensenpad.
Om daar nooit meer van af te kunnen.
Omdat jij er was.

Het was maandagmorgen, even over negen en opeens was ik trots.
Op ons.
Om dat daarna nooit meer niet te zijn.
Omdat jij er was.

Na die maandagmorgen, even over negen, heeft mijn wereld nog wel eens stil gestaan; ben ik het leven nog wel eens anders gaan bekijken; ben ik nog wel eens onzeker een andere weg ingeslagen en was ik nog wel eens met eergevoel vervuld.

Maar.

Het was maandagmorgen, even over negen en opeens wist ik dat het goed was.
Om dat vertrouwen vervolgens nooit meer kwijt te raken.
Omdat jij het was.

Lieve Brecht,
Die maandagmorgen is alweer vijftien jaar geleden.
Vijftien!
Jouw wereld draait op volle toeren.
Je ziet in een rap tempo steeds meer.
Je durft te kiezen voor de wegen die je in slaat.
En je mag zò trots zijn op jou!
Doe dat maar.

Laf joe.

 

Advertenties
Standaard
Brecht, Niet via social media gedeeld, Persoonlijk

Dans

Dertig keer
Zo’n twintig meisjes
Dansen op de maat
En op de beat
Of in de flow

Meisje naast me
Kijkt met me mee
En jij wordt nummer twee

Dertig keer
Zo’n twintig meisjes
Altijd leuk
Als er opeens
Een jongen tussen staat

Eén van die meisjes
Is van mij
Daarom
Ben ik er bij

Meisje naast me
Ook van mij
Kijkt dus
Enthousiast
Ontroerd wellicht
Naar haar zus

Mijn dochter danst
Tussen zovelen
Wil de beat
De flow
De maat
Graag delen

Mijn meisje danst
En geniet
Van beat
Van flow
Van show
Ze straalt
En haalt
Met gemak
De trots in mij
Naar boven

Ik kijk
Hoe ze danst
Hoe ze straalt
Hoe ze geniet
En
Naar borrelend klein verdriet
Want wie dit ziet
Haar vader niet.

 

 

 

Standaard
Brecht, Persoonlijk, Via social media gedeeld, Yvonn

Jij. Bent 5114 dagen!

Je bent lief
Je bent eigenwijs
Je bent zò onnodig zò onzeker
Voor onnodig veel onnodig bang
Je bent –als het er op aan komt- juist zo dapper
En stoer
Je bent mooi
(Echt wel!)
Je danst
Je bent een piekeraar
Je bent hulpvaardig
Je bent ijverig
Je kunt zoveel
Je hebt talent
Zoveel
Voor zoveel
Je bent opgeruimd
Een opruimer
Je bent een vriendin
Je bent een volhouder
Je bent vastberaden
Je hebt lef
Je kletst wat af
Je bent sterk
Je bent misschien klein
Maar groots
Je bent een winnaar
Een moedermaker
Je bent verstandig
En zelfstandig
Je bent aanwezig
Als je thuis bent
Je bent een mailer
Geen beller
Je kunt slecht tegen geluidjes
(Die je niet zelf maakt.)
Je ziet altijd beren op de weg
Hele grote die van dichtbij opeens best klein zijn
Je bent een fijne grote zus
Je bent een schoenenmens
Je bent meer van de chips dan van chocola
Die er toch ook wel in blijft
Je bent een groentemens
Geen fruitmens
Je hebt soms een kort lontje
Of lange tenen
Of misschien wel allebei!
Je bent bijna uitgebeugeld
Je bent geen ontbijter
Wel een avondmens
Je hebt snapdagen
Maar niet met mij
Je hebt vandaag een NASK-toets
Je houdt niet van taart
En wel van de lente
Je bent een knuffelkont
Je zoekt altijd naar de grens
En zult die nog lang niet vinden
Je weet wat je wilt
Verdomd goed
Je bent talig
Je bent gezellig
En soms ook niet
Soms ben je ook reuze-irritant
Je bent net een mens
Je bent mijn dochter
En daar ben ik dan weer heel erg trots op
En blij mee
Je bent nog zo ontzettend vreselijk gruwelijk veel meer dan dit
En zo mooi als je jij bent

Maar vandaag ben je vooral 5114 dagen
14 jaar
Want vandaag ben je jarig.

Brecht 14

Lieve Brecht
Ik hou van jou
Nog vele mooie, fijne jaren
En een leuke dag vandaag!

Standaard
Brecht, Persoonlijk, Via social media gedeeld, Yvonn

Dertien

Dertien jaar
Dertien jaar lief
Dertien jaar mooi
Dertien jaar eigenwijs
Dertien jaar beetje angstig
Dertien jaar braaf
Dertien jaar kat uit de boom
Dertien jaar wilskracht
Dertien jaar ambitie
Dertien jaar dapper
Dertien jaar leergierig
Dertien jaar lat hoog leggen
Dertien jaar supereigenwijs
Dertien jaar gepassioneerd
Dertien jaar kort lontje
Dertien jaar kibbelen
Dertien jaar vrienden
Dertien jaar wij
Dertien jaar Doedah
Dertien jaar creatief
Dertien jaar verhalen
Dertien jaar kletsen
Dertien jaar melig
Had ik al gezegd ‘Dertien jaar stronteigenwijs’?
Dertien jaar chocolade
Dertien jaar pasta
Dertien jaar dansen
Dertien jaar kibbelen
Dertien jaar. Er net tussen in.
Dertien jaar nog zo veel meer
Dertien jaar zò genoten
Dertien jaar zò liefgehad
Dertien jaar niet willen missen
Dertien jaar dochter
Dertien jaar jij
Dertien jaar trots
Wat zeg ik? Dertien jaar beretrots!
Dertienjarige, gefeliciteerd van mij!!

brecht-13-2004

Standaard
#fotovandedag, Bla Bla Bla, Brecht, Via social media gedeeld

Foto van de dag – donderdag 28 juli 2016

Al lang, echt héél lang, voor Brecht en ik naar Parijs gingen in verband met de traditioneel te maken einde-basisschool citytrip met ouder naar keuze, had Brecht grootse plannen voor de bekende, afgezaagde toeristische foto waarop zij het puntje van de Eiffeltoren vast zou houden.
Nou ja, net alsof natuurlijk.
Die foto moest er komen.
Van Brecht.
Vond Brecht.

Hij kwam niet.
Die foto.
In verband met (de finale van) het EK voetbal was de Eiffeltoren te bereiken en te beklimmen (als ook te eh… beliften, maar zo zijn wij niet!), maar het terrein rondom de toeristische trekpleister was afgezet met hekken en politie en derhalve niet te betreden.
Een goede plek voor de toeristische trucage was er niet meer.
Gelukkig hadden we verder een topweekend! En dus deden we er niet moeilijk over en besloten gewoon een keer terug te moeten. Hoe simpel kan het zijn??!

Maar ja, het leven zonder zo’n fototruc is toch niet helemaal compleet; zo kun je onmogelijk naar de middelbare. Vond ik.
En tja. Als je dan toch op Ameland bent….

image

Eiffeltoren?
Highly overrated.

Standaard
#fotovandedag, Bla Bla Bla, Brecht, Via social media gedeeld

Foto van de dag – donderdag 21 juli 2016

De truc der orthodontie maakt gestage vorderingen in het plaatsen in het gelid van de voortand van Brecht die zichzelf op de tweede rij had geposteerd!
Waarschijnlijk zal er nog zeker een schooljaar lang gebeugeld moeten worden, maar we kunnen ons niet meer voorstellen dat nog maar een jaar geleden de zaken -om precies te zijn: tanden- er zo enorm anders voor stonden.
En dat ook nog eens met een change of plan van de dienstdoende orthodontist. Dit ten gevolge van het kleine mondje van de eigenaresse van het gebit met de achterstallige tand; de verstikkingsverschijnselen bij het happen voor een zogeheten plaatje en de daarmee samenhangende onmogelijkheid om een passend plaatje te maken. De orthodontist verblikte of verbloosde niet en pakte het anders aan.
Ook goed.

Wat ook goed te noemen is, is het beugelgedrag van Brecht.
Nog in het bezit van een gekscherend ‘buitenboord beugel’ genoemd apparaat was ze altijd zeer bewust van de te maken beugeluren. ’s Nachts maar ook overdag, om exact te zijn: onder schooltijd en in de weekenden.
Na het afscheid van deze beugel hield Brecht haar goede gedrag vol (let wel: met betrekking tot de beugel. Ik herhaal: met betrekking tot de beugel.)
Nauwgezet borstelen en poetsen en spoelen zijn dagelijkse rituelen die haar doorgaans een schouderklop bij de orthodontiepraktijk opleveren.
Brecht heeft dan ook -tot op heden- geen hekel of zelfs bezwaren tegen het beugelen; ze zou zo een warm pleidooi voor de beugel in een beugelfolder kunnen schrijven. Zij wel.
Het enige nadeel is dat ze wat vaker last heeft van vervelende maar gelukkig vrij kleine aften.
En die draadjes die te lang worden en dan in je wang gaan prikken. Die zijn écht wel naar.
Een paar weken geleden verraste Brecht vriend en vijand, maar toch in ieder geval haar moeder door uit school zelf naar de orthodontist te fietsen en daar zelf te vragen of het draadje dat in haar wang prikte wellicht kon worden bijgeknipt.
Het kon, sterker nog: het gebeurde en Brecht deed er heel luchtig over. Terwijl ik even goed moest kijken of dit echt hetzelfde meisje was dat twee zomers geleden nog niet zelf tegen de ijsboer(in) durfde te zeggen welke smaak haar ijsje bij voorkeur zou moeten hebben.

De avond van de dag voor we op vakantie gingen, vertelde Brecht dat ze nog had getwijfeld om nog eens met dezelfde vraag naar de orthodontist te rijden omdat ze aan voelde komen dat het draadje weer vervelend tegen de binnenkant van haar wang zou gaan doen. Ze had echter besloten dat het vrij zinloos zou zijn omdat het draadje op dat moment nog te kort was om te kortwieken.
Maar ja, een paar dagen op de vakantiebestemming en het werd toch wel een vervelend draadje.
En al snel een te vervelend draadje.
De wang van Brecht had geen zorgeloze vakantie.
Maar dan is het ver fietsen naar de orthodontist….

Brecht -met Wi-Fi!- zocht het telefoonnummer van de dichtstbijzijnde orthodontist en vond het nummer van de tandarts in het volgende dorp. Ze gaf Marc opdracht even een afspraak te maken en liet de tandarts/orthodontist-mevrouw haar vervelende draadje kortwieken.
De stoel was nog koud toen ze weer opstond, maar mooi dat wij een tandartsrekening hebben met de vuurtoren van Ameland! Met een hap er uit!!
Een mens maakt wat mee, hè…

image

Standaard
Brecht, Persoonlijk, Via social media gedeeld

Gebeurtenis van de dag – woensdag 6 juli 2016

“O jee…”
Zei de fysiotherapeute toen we vertelden dat we Brecht bij een jenaplanschool wilden inschrijven.
Het zou te onrustig zijn voor Brecht.
Of eigenlijk: voor haar evenwichtsorgaan. Dat dusdanig gevoelig was dat het Brecht er de eerste twee jaar van haar leven van had weerhouden om te lopen, te kruipen of zelfs om te rollen.
Keurig rechtop zitten, dat kon ze!
De fysiotherapeute begreep ons echter wel en gaf nog wat tips.
Niet bij de opening van een kring, niet in het midden van een rij.
Bijvoorbeeld.
Toen ik aangaf geen verschil te zien met tips die ze me voor andere scholen zou geven, drukte ze me op het hart dat Brecht ruimte moest hebben om apart te werken. Dat zou wel eens heel belangrijk kunnen zijn.
Dus toen Brecht op het punt stond aan haar schoolcarrière te beginnen, ging ik toch maar even het gesprek aan met de toenmalige directeur. Omdat ik het zelf allemaal niet zo somber in zag maar misschien wel iets was om in de gaten te houden.
Onlangs sprak ik hem nog; hij vroeg er naar en ik kon zeggen dat het gelukkig nooit een probleem was geweest, Brecht met jenaplanonderwijs. Integendeel. Ik had geen spijt.
Niet lang na dat gesprek gaf Brecht haar kleuterjuf een handje.
Ik zie ’t haar nog doen.
De gretigheid won het van de verlegenheid.

Nu zijn we ruim achtenhalf jaar verder.
Novemberkind Brecht kleuterde lang.
Lang jong zijn paste waarschijnlijk beter bij haar dan vroeg wijs.
Dus na ruim achtenhalf jaar gaat Brecht de basisschool verlaten. Ze wordt er uitgegooid.
Na achtenhalf jaar lang genieten.
Altijd met plezier naar school.
Altijd ijverig.
Altijd met vriendinnen.
Altijd in goede handen.
Ze leerde lezen, schrijven, rekenen en van de wereld.
AVI’s, tafels, topografie en verkeer.
Maar ook nog zoveel meer.
Ze leerde van vrienden.
En van verdriet.
Ze leerde van zichzelf; over anderen en andersom.
Ze leerde haar talenten en haar mening kennen.
Dat die goed waren; haar haar maken. Dat zij er zo mag zijn.

Ze leerde zelf te beslissen waar haar volgende fase zich af gaat spelen.
Ze koos (nota bene!) juist voor een school die op anderen soms wat onrustig over komt.
Ze leerde waarom dat haar waarschijnlijk het beste past.
Waarom ze daar gedijt.
Ze leerde dat haar moeder een sentimentele gek is.
Dat ze gerust kon zeggen ‘Dat wordt vanavond janken, mam!’
(Maar misschien leerde ze dàt nou net niet op school.)
Ze leerde van het leven.
Maar vooral ook om dat zelf met overgave te doen.
Ze leerde dat je leert van proberen en van fouten maken.
Keer op keer op keer.
Ze leerde van juffen over de regels.
En van meester misschien nog wel het allermeest.

Na de zomer gaat ze verder op de middelbare; de basisschool is klaar.
We nemen afscheid van achtenhalf fijne jaren.
Een nieuw begin is daar.
Voorbereid, bepakt en bezakt.
Ga je nieuwe fouten maken om te leren.
Keer op keer op keer.
Alleen stilzitten. Dat kan ze nauwelijks meer…..

schoolverlater

Lieve Brecht,
Geniet van de zomer.
(Of van wat daarvoor door moet gaan.)
En voor daarna heel veel vrienden, plezier en succes.
Ga door met wat je deed.
Jij kunt het! (En ik ben hier…)

Standaard